طبق قوانین مالیاتی ایران، مالیات بر تراکنشهای کارتخوان تنها به وجوهی تعلق میگیرد که ماهیت درآمدی داشته باشند. به عبارت دیگر، سازمان امور مالیاتی صرفاً به دنبال شناسایی درآمدهای پنهان و جلوگیری از فرار مالیاتی است و تمام واریزیهای بانکی را مشمول مالیات نمیداند.
تراکنشهای زیر به شرط ارائه مدارک مستند، از مالیات کارتخوان معاف هستند:
- انتقال بین حسابهای شخصی – جابهجایی وجه میان حسابهای مختلف به نام یک شخص
- تسهیلات بانکی – وامها و تسهیلات دریافتی از بانکها
- یارانه و سود بانکی – سود سپردهها و یارانههای دولتی
- وجوه امانی و واسطهای – وجوهی که صرفاً از حساب شما عبور میکنند بدون اینکه درآمدی برای شما باشند
- حق شارژ – هزینههای نگهداری ساختمان که به حساب مدیر ساختمان واریز میشود
- واریزی مربوط به شرکا – سرمایه یا آورده شرکا که به حساب کسبوکار واریز میشود
- قرض و ودیعه – وجوهی که به عنوان قرض دریافت یا به عنوان ودیعه نزد شما سپرده میشود
- وجوه جبران خسارت – غرامت و خسارت دریافتی از بیمه یا اشخاص ثالث
- مبالغی که قبلاً مالیاتشان پرداخت شده – وجوهی که مالیات آن در مبدأ کسر شده است (مانند حقوق و دستمزد)
- تراکنشهای مشمول معافیت، نرخ صفر یا کسر مالیات در منبع – فعالیتهایی که قانوناً از مالیات معاف هستند مانند کشاورزی، وقف، ارث و نذورات
نکته کلیدی: سقف گردش حساب سالانه برای اشخاص حقیقی معمولاً ۵ میلیارد تومان تعیین شده است. اگر گردش حساب شما از این مبلغ بیشتر شود، سازمان امور مالیاتی ممکن است درخواست ارائه مدارک و مستندات کند. در صورت عدم ارائه مدارک معتبر، تراکنشها میتوانند به عنوان درآمد مشمول مالیات تلقی شوند و مالیات با نرخهای ۱۵ تا ۲۵ درصد محاسبه خواهد شد.
برای اثبات معافیت، همیشه مدارک مربوط به تراکنشها (قراردادها، فیشهای بانکی، اسناد وام و …) را نگهداری کنید تا در صورت نیاز بتوانید به سازمان امور مالیاتی ارائه دهید.